I feel content that you would grin with me
Could you but witness what I hear and see.
For you were not accustomed - not your fate -
To be thus borne along by friends in state.

But death has changed your status, so that now
Your friends assemble in your honor, bow
Their heads in faith, in grief, humility,
And all unite in speaking well of thee!

(Translated by Bogi Bjarnason)

TALE OF THE WAYSIDE

That half a dollar bottle held not enough for me;
Its empty form I viewed with consternation;
Another flask I opened and when its cork was free
I drank its contents without hesitation.

My eyes grew dim and strangely the day was changed to night,
In body I felt weak, ín spirit humble.
I toppled over headlong, but with my waning might
l quickly rose — then took another tumble.

I lay there still for hours for heavy was my yoke;
It did not seem my friends had missed me — really!
I thought that I was dead from an apoplectic stroke
And possibly had drunk a little freely.

At last my feet grew stronger, my eyes began to see,
And Satan lost a sheep he would'st devour;
And thus it has been proven on Lasarus and me,
That life surpasseth death in strength and power.

(Translated by Guðmund J. Gislason)

OUR NATIVE TONGUE

Though our fore-fathers' language us dowers
With lyre-tones, singing-birds' calls,
And the sounds that abide in fell-bowers,'
And rhythms of seas and of falls,

Still I deem that their English is sweeter,
More pleasing and charming — note why:
In the range of our tongue did you meet e'er
A word that could signify "pie"?

(Translated by Skuli Johnson)

Ég held, þú mundir hlæja dátt með mér
að horfa' á það, sem fyrir augun ber.
Þú hafðir ekki vanist við það hér,
að vinir bæru þig á höndum sér.

En dauðinn hefur högum þínum breytt
og hugi margra vina til þín leitt;
í trú og auðmýkt allir hneigja sig,
og enginn talar nema vel um þig.





ÆFINTÝRI Á GÖNGUFÖR

Úr fimmtíu „centa" glasinu ég fengið gat ei nóg,
svo fleygði eg því á brautina og þagði; —
en tók upp aðra pyttlu og tappa úr henni dró
og tæmdi hana líka á augabragði.

Mér sortnaði fyrir augum og sýndist komin nótt
í sál og líkam virtist þrotinn kraftur.
Ég steyptist beint á hausinn og stóö upp aftur skjótt
og steyptist síðan beint á hausinn aftur.

Svo lá ég eins og skata, unz líða tók á dag, —
leit út sem mig enginn vildi finna.
Ég hélt ég væri dauður og hefðí fengið slag
og hefði kannske átt aö drekka minna.

Þó komst ég samt á fætur og kominn er nú hér,
en kölski gamli missti vænsta sauðinn.
Og loksins hefur sannast á Lasarusi' og mér,
að lífið það er sterkara en dauðinn.

FEÐRATUNGAN

Þótt feðratungan flyti
oss fugla' og gígjuklið,
og brothljóð blárra kletta,
og brims og fossa nið,

er enskan eitthvað mýkri
með unaðshlýrri blæ, —
þvi íslenzkt mál á ekki
neitt orð, sem merkir „pie".